سال‌ها پیش، گروهی از پیروان فرقه اسماعیلیه به دلیل اختلافات اعتقادی و سیاسی تحت فشار بودند. برای حفظ جان خود از دست دشمنان، آنها راهی سرزمین‌های دور و امن شدند تا پناهی بیابند.

در نهایت، این منطقه دورافتاده و کوهستانی را برای اختفا برگزیدند.

این گروه به فرماندهی حسن صباح (رهبر اسماعیلیان الموت) برای در امان ماندن، در غاری در دل ارتفاعات جنوب روستای قلعه بالا پنهان شدند.

به دلیل اعتقادات خاصشان، مردم محلی به آن‌ها «ملاحدین» یا «بی‌دینان» می‌گفتند و همین نام، بعدها به غارشان (غار ملاحدین) چسبید که در گویش محلی به «غار ملحدو» تغییر پیدا کرد.